رفتار هیستریک چیست؟

رفتار هیستریک چیست؟ منظور از آن اختلال هیستریک (HPD) یک وضعیت سلامت روان است که با احساسات شدید و ناپایدار و تصویر تحریف شده از خود مشخص می‌شود. کلمه “نمایشی” به معنای “نمایشی یا تئاتری” است.

Histrionic personality disorder (HPD) is a mental health condition marked by intense, unstable emotions and a distorted self-image. The word “histrionic” means “dramatic or theatrical.”

برای افراد مبتلا به اختلال هیستریک ، عزت نفس آنها به تأیید دیگران بستگی دارد و از احساس واقعی خودارزشمندی ناشی نمی‌شود. آنها میل شدیدی به مورد توجه قرار گرفتن دارند و اغلب برای جلب توجه، رفتارهای نمایشی یا نامناسبی انجام می‌دهند.

افراد مبتلا به اختلال هیستریک اغلب متوجه نمی‌شوند که رفتار و طرز تفکرشان ممکن است مشکل‌ساز باشد. اختلال هیستریک یکی از گروهی از اختلالات به نام اختلالات شخصیت “خوشه B” است که شامل رفتار نمایشی و نامنظم می‌شود.

اختلال هیستریک چه کسانی را تحت تأثیر قرار می‌دهد؟

اختلال هیستریک معمولاً در اواخر نوجوانی یا اوایل دهه 20 زندگی شروع می‌شود.

زنان بیشتر به اختلال هیستریک مبتلا می‌شوند. اما محققان فکر می‌کنند که ممکن است در مردان کمتر تشخیص داده شوند.

اختلال هیستریک چقدر شایع است؟

اختلال هیستریک نسبتاً نادر است. محققان تخمین می‌زنند که حدود ۱٪ از افراد به این بیماری مبتلا هستند.

علائم و نشانه‌های اختلال هیستریک چیست؟

ویژگی اصلی اختلال هیستریک ، نشان دادن احساسات و تمایلات جنسی بیش از حد و سطحی برای جلب توجه به خود است.

فرد مبتلا به اختلال هیستریک ممکن است:

• وقتی مرکز توجه نیستند، احساس کنند که مورد بی‌توجهی یا افسردگی قرار گرفته‌اند.
• احساساتشان به سرعت در حال تغییر و سطحی است.
• دراماتیک و از نظر عاطفی بسیار ابرازکننده هستند، حتی تا جایی که دوستان و خانواده را در ملاء عام خجالت‌زده می‌کنند.
• حضوری “بزرگتر از زندگی” دارند.
• مدام جذاب و عشوه‌گر هستند.
• بیش از حد به ظاهر فیزیکی خود اهمیت می‌دهند.
• با پوشیدن لباس‌های روشن یا لباس‌های بدن‌نما، از ظاهر فیزیکی خود برای جلب توجه به خود استفاده می‌کنند.
• با اکثر افرادی که ملاقات می‌کنند، حتی زمانی که از نظر جنسی جذب آنها نمی‌شوند، به طور نامناسبی جنسی رفتار می‌کنند.
• به طور نمایشی صحبت می‌کنند و نظرات قوی خود را بیان می‌کنند، اما حقایق یا جزئیات کمی برای پشتیبانی از نظرات خود ارائه می‌دهند.
• ساده‌لوح هستند و به راحتی تحت تأثیر دیگران، به خصوص افرادی که آنها را تحسین می‌کنند، قرار می‌گیرند.
• فکر می‌کنند روابطشان با دیگران از آنچه معمولاً هست، نزدیک‌تر است.
• در حفظ روابط مشکل دارند، اغلب در تعاملاتشان با دیگران ساختگی یا سطحی به نظر می‌رسند.
• نیاز به ارضای فوری دارند و به راحتی خسته یا ناامید می‌شوند.
• دائماً به دنبال اطمینان خاطر یا تأیید هستند.

چه چیزی باعث اختلال هیستریک می‌شود؟

اختلالات شخصیت، از جمله اختلال هیستریک ، از جمله بیماری‌های روانی هستند که کمتر شناخته شده‌اند.

مطالعاتی که در مورد اختلالات هیستریک و سایر اختلالات شخصیت انجام شده است، عوامل متعددی را شناسایی کرده‌اند که ممکن است منجر به ایجاد اختلالات شخصیت نمایشی یا سایر اختلالات شخصیت شوند:

• ژنتیک: اختلال هیستریک معمولاً در خانواده‌ها ارثی است، بنابراین دانشمندان فکر می‌کنند ممکن است یک پیوند ژنتیکی (ارثی) وجود داشته باشد.
• آسیب‌های دوران کودکی: کودکان ممکن است با آسیب‌هایی مانند کودک آزاری یا مرگ یکی از اعضای خانواده کنار بیایند که بعداً در بزرگسالی ممکن است در زندگی آنها مخرب یا مشکل‌ساز باشد و به بخشی از یک اختلال شخصیت تبدیل شود.
• سبک‌های فرزندپروری: کودکانی که سبک‌های فرزندپروری بدون مرز، بیش از حد سهل‌گیر یا ناپایدار را تجربه می‌کنند، بیشتر احتمال دارد به اختلال هیستریک مبتلا شوند. علاوه بر این، والدینی که رفتارهای جنسی نمایشی، نامنظم، دمدمی مزاج یا نامناسب از خود نشان می‌دهند، فرزندان خود را در معرض خطر ابتلا به این بیماری قرار می‌دهند. برخی محققان معتقدند که مشکلات در روابط والدین و فرزند منجر به عزت نفس پایین در افراد مبتلا به اختلال هیستریک می‌شود.

اختلال شخصیت هیستریک چگونه تشخیص داده می‌شود؟

شخصیت در طول رشد کودک و نوجوان به تکامل خود ادامه می‌دهد. به همین دلیل، ارائه دهندگان خدمات درمانی معمولاً تا بعد از سن ۱۸ سالگی، فرد مبتلا به اختلال هیستریک را تشخیص نمی‌دهند

تشخیص اختلالات هیستریک، از جمله اختلال شخصیت هیستریک، می‌تواند دشوار باشد زیرا اکثر افراد مبتلا به اختلال شخصیت فکر نمی‌کنند که مشکلی در رفتار یا نحوه تفکر آنها وجود دارد.

وقتی آنها به دنبال کمک هستند، اغلب به دلیل شرایطی مانند اضطراب یا افسردگی ناشی از مشکلات ایجاد شده توسط اختلال شخصیت آنها، مانند طلاق یا از دست دادن روابط، و نه خود اختلال است.

وقتی یک متخصص سلامت روان، مانند روانشناس یا روانپزشک، مشکوک می‌شود که کسی ممکن است اختلال هیستریک داشته باشد، اغلب سوالات کلی و گسترده‌ای می‌پرسد که باعث ایجاد پاسخ دفاعی یا محیط خصمانه نمی‌شود. آنها سوالاتی می‌پرسند که موارد زیر را روشن می‌کند:

• سابقه گذشته
• روابط
• سابقه کار قبلی
• آزمایش واقعیت
• کنترل تکانه

از آنجا که فردی که مشکوک به اختلال هیستریک است ممکن است از رفتارهای خود آگاهی نداشته باشد، متخصصان سلامت روان ممکن است از خانواده و دوستان فرد بخواهند اطلاعاتی جمع‌آوری کنند.

ارائه دهندگان خدمات سلامت روان، تشخیص اختلال هیستریک را بر اساس معیارهای این بیماری در راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی انجمن روانپزشکی آمریکا انجام می‌دهند.

معیارهای تشخیص اختلال هیستریک نیاز به وجود پنج (یا بیشتر) از رفتارهای مداوم زیر دارد:

• وقتی مرکز توجه نیست، ناراحت است
• رفتار اغواگرانه یا تحریک‌آمیز
• احساسات متغیر و سطحی
• از ظاهر برای جلب توجه استفاده می‌کند
• سخنرانی مبهم و امپرسیونیستی
• احساسات نمایشی یا اغراق‌آمیز
• قابل القا (به راحتی تحت تأثیر دیگران قرار می‌گیرد)
• روابط را صمیمی‌تر از آنچه هستند، در نظر می‌گیرد

اختلال هیستریک چگونه درمان می‌شود؟

در بیشتر موارد، افراد مبتلا به اختلال هیستریک (HPD) باور ندارند که رفتارهایشان مشکل‌ساز است. آنها همچنین تمایل به اغراق در احساسات خود و دوست نداشتن روال دارند، که پیروی از یک برنامه درمانی را دشوار می‌کند. با این حال، اگر افسردگی – احتمالاً مرتبط با فقدان یا شکست در یک رابطه – یا مشکل دیگری که ناشی از تفکر و رفتار آنهاست، باعث ناراحتی آنها شود، ممکن است درخواست کمک کنند.

روان‌درمانی (گفتاردرمانی) عموماً درمان انتخابی برای اختلالات شخصیت نمایشی یا سایر اختلالات شخصیت است. هدف از درمان، کمک به فرد برای کشف انگیزه‌ها و ترس‌های مرتبط با افکار و رفتارش و کمک به فرد برای یادگیری ارتباط مثبت‌تر با دیگران است.

انواع روان‌درمانی که ممکن است برای افراد مبتلا به اختلال هیستریک مفید باشد عبارتند از:

• گروه‌درمانی: این نوعی روان‌درمانی است که در آن گروهی از افراد برای توصیف و بحث در مورد مشکلات خود تحت نظارت یک درمانگر یا روانشناس، با هم ملاقات می‌کنند. گروه‌درمانی ممکن است برای افراد مبتلا به اختلال هیستریک (HPD) مفید باشد، به خصوص اگر با افراد دیگری که HPD دارند، باشد. این می‌تواند به فرد مبتلا به HPD کمک کند تا رفتار خود را که به او منعکس می‌شود، ببیند.
• روان‌درمانی روان‌پویشی: این نوع درمان بر ریشه‌های روانشناختی پریشانی عاطفی تمرکز دارد. فرد تحت درمان از طریق خوداندیشی و خودآزمایی، الگوهای روابط مشکل‌ساز در زندگی خود را بررسی می‌کند. روان‌درمانی حمایتی: این نوع درمان با هدف بهبود علائم و حفظ، بازیابی یا بهبود عزت نفس و مهارت‌های مقابله‌ای انجام می‌شود. روان‌درمانی حمایتی شامل بررسی روابط و الگوهای پاسخ یا رفتار عاطفی است.
• درمان شناختی رفتاری (CBT): این یک نوع درمان ساختاریافته و هدف‌محور است. یک درمانگر یا روانشناس به شما کمک می‌کند تا نگاهی دقیق به افکار و احساسات خود بیندازید. شما متوجه خواهید شد که افکارتان چگونه بر اعمال شما تأثیر می‌گذارند. از طریق CBT، می‌توانید الگوهای افکار و رفتارهای منفی را کنار بگذارید و یاد بگیرید که الگوها و عادات فکری سالم‌تری را اتخاذ کنید.

اگرچه در حال حاضر هیچ دارویی برای درمان اختلالات شخصیتی وجود ندارد، اما برای افسردگی و اضطراب، که افراد مبتلا به اختلال هیستریک نیز ممکن است به آن مبتلا باشند، دارو وجود دارد. درمان این بیماری‌ها می‌تواند درمان اختلال هیستریک را آسان‌تر کند.

عوارض احتمالی اختلال هیستریک چیست؟

افراد مبتلا به اختلال هیستریک (HPD) در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به افسردگی و اختلالات مصرف مواد، مانند اختلال مصرف حشیش و اختلال مصرف الکل هستند.

افراد مبتلا به HPD همچنین بیشتر احتمال دارد که موارد زیر را داشته باشند:

• اختلال علائم جسمی: ​​اختلال علائم جسمی اختلالی است که در آن افراد در مورد یک علامت جسمی که دارند، بیش از حد احساس پریشانی می‌کنند. آنها همچنین ممکن است در پاسخ به علائم خود، افکار، احساسات و رفتارهای غیرطبیعی داشته باشند.
• حملات پانیک: حمله پانیک باعث احساس ناگهانی و کوتاه ترس و واکنش‌های فیزیکی قوی در پاسخ به موقعیت‌های عادی و غیرتهدیدآمیز می‌شود.
• اختلالات تبدیلی: اختلال تبدیلی، که اختلال علائم عصبی عملکردی نیز نامیده می‌شود، یک مشکل پزشکی است که شامل از دست دادن عملکرد بخشی از سیستم عصبی شما می‌شود. به طور خاص، مغز و بدن شما باور دارند که بخشی از سیستم عصبی شما در حالی که هیچ مدرکی از آسیب ساختاری وجود ندارد، کار نمی‌کند.

رفتار شدید جلب توجه در افراد مبتلا به اختلال هیستریک (HPD) ممکن است شامل تهدیدها و ژست‌های مکرر خودکشی باشد.

پیش‌آگهی (چشم‌انداز) اختلال هیستریک چیست؟

در حالی که هیچ درمانی برای اختلال هیستریک (HPD) وجود ندارد، بسیاری از افرادی که این بیماری را دارند اغلب زندگی پرباری دارند. افراد مبتلا به HPD که در گفتگو درمانی شرکت می‌کنند، با افزایش بینش نسبت به وضعیت خود و عملکرد اجتماعی بهتر، نتایج بهتری کسب می‌کنند.

با این حال، افراد مبتلا به اختلال هیستریک شدید ممکن است مشکلات مکرری را در محل کار و در روابط اجتماعی و/یا عاشقانه تجربه کنند.

آیا می‌توان از اختلال هیستریک پیشگیری کرد؟

در حالی که اختلال هیستریک به طور کلی قابل پیشگیری نیست، درمان می‌تواند به فردی که مستعد این بیماری است، اجازه دهد تا روش‌های سازنده‌تری برای مقابله با رفتارها، افکار و موقعیت‌های محرک یاد بگیرد.

سوالات متداول

تجربه بیماران

الهام 29 ساله: همسرم به دلیل رفتارهای جلب توجه و احساسات ناپایدار به روانشناس مراجعه کرد. او با کمک درمان شناختی رفتاری الگوهای فکری خود را شناسایی کرد و روابط بهتری با اطرافیانش برقرار کرد.

سارا 32 ساله: خواهرم از مشکلات در روابط خود رنج می‌برد و نیاز به ادامه درمان دارد. او پس از شرکت در جلسات گروه‌درمانی، می‌تواند احساس خود را مدیریت کند و اعتماد به نفس بیشتری پیدا کند.

امیر 27 ساله: پسر خاله ام به دلیل رفتارهای هیستریک و جدی نیاز به درمان دارد. او با روان‌درمانی روان‌پویشی می‌تواند مشکلات خود را کشف کند و تغییرات مثبتی در روابط ایجاد کند.

نازنین 25 ساله: کارمندم به خاطر رفتارهای سطحی و برای جلب توجه نیاز به متخصص دارد. امیدوارم روان درمان بتواند به بهبود او کمک کند.

فرهاد 35 ساله: همسرم از اختلال هیستریک رنج می‌برد و به دلیل روابط ناپایدار نیاز به کمک دارد.

جمع بندی

اختلال هیستریک (Histrionic Personality Disorder – HPD) یک وضعیت سلامت روانی است که با احساسات شدید، ناپایدار و تصویری تحریف شده از خود مشخص می شود. افراد مبتلا به HPD معمولاً نیاز شدیدی به توجه دارند و ممکن است رفتارهای نمایشی یا نامناسبی را برای جلب توجه انجام دهند. این مشکل معمولاً در زنان نوجوان یا اوایل دهه ۲۰ آغاز می‌شود و بیشتر در شایعات مطرح می‌شود. افراد مبتلا به HPD ممکن است احساس کنند که در مواقعی که به مرکز توجه می‌شود، موارد بی‌توجهی قرار می‌گیرند و این احساسات در آن‌ها به سرعت تغییر می‌کند.

رفتارهای آن‌ها معمولاً سطحی و غیرعمق است و ممکن است در روابط خود مشکلاتی وجود داشته باشد. عوامل مختلف ژنتیکی، آسیب‌های دوران کودکی و سبک‌های فرزندپروری می‌توانند در بروز این اختلال نقش داشته باشند. تشخیص HPD می‌تواند چالش‌برانگیز باشد زیرا بسیاری از افراد مبتلا به این بیماری از رفتارهای مشکل‌ساز خود را ندارند. درمان این بیماری معمولاً شامل روان‌درمانی است که می‌تواند به شما کمک کند تا الگوهای رفتاری و فکری خود را شناسایی و تغییر دهد. پیش‌آگهی برای افرادی که تحت درمان قرار می‌گیرند معمولاً بهتر است، اما افراد مبتلا به HPD ممکن است بیشتر با مشکلاتی در روابط و عملکرد اجتماعی باشند.

https://my.clevelandclinic.org/health/diseases/9743-histrionic-personality-disorder