ترشح بیش از حد بزاق (هیپرسیلویشن) و ریزش آب دهان یا آبریزش ناخواسته آن از دهان (سیالوره)، اگرچه گاهی موقتی و بیخطر است اما میتواند نشانهای از یک مشکل سلامتی زمینهای باشد و کیفیت زندگی فرد را به شدت تحت تأثیر قرار دهد. درک علل و گزینههای درمانی موجود، اولین قدم برای مدیریت مؤثر این شرایط است. این مطلب به بررسی علتهای ترشح بزاق و درمان آن پرداخته است. در صورتی که دچار این مشکل هستید برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد علل بالقوه، مدیریت علائم و موارد بیشتر، ادامه مطلب را بخوانید.
چه چیزی باعث هیپرسیلویشن میشود؟
Hypersalivation, or increased salivation, can occur with some health conditions such as dental problems, infection, or gastroesophageal reflux. Treatment may involve home remedies and medical treatments.
هیپرسیلویشن، یا افزایش ترشح بزاق، میتواند با برخی شرایط سلامتی مانند مشکلات دندانی، عفونت، یا رفلاکس معده به مری رخ دهد. درمان ممکن است شامل درمانهای خانگی و پزشکی باشد.
سیالوره به از دست دادن بزاق از دهان یا آب ریزش دهان اشاره دارد که میتواند با هیپرسیلویشن رخ دهد. هیپرسیلویشن و سیالوره بسته به علت، میتوانند موقت یا مزمن باشند. در هیپرسیلویشن، غدد بزاقی بیش از حد معمول بزاق تولید میکنند. اگر بزاق اضافی شروع به انباشته شدن کند، ممکن است از دهان چکه کند. در کودکان بزرگتر و بزرگسالان، آب ریزش دهان میتواند نشانهای از یک بیماری زمینهای باشد.
هیپرسیلویشن و سیالوره موقت میتواند به دلیل موارد زیر باشد:
- مشکلات دندانی
- عفونت
- بیماری رفلاکس معده به مری (GERD)
- داروهای خاص
- نیش مارهای سمی یا عنکبوتهای قیفیشکل
- نیش عقرب
- مسمومیت قارچ
در این موارد، هیپرسیلویشن معمولاً پس از درمان بیماری زمینهای از بین میرود.
هیپرسیلویشن مزمن معمولاً به دلیل شرایطی است که مغز را تحت تأثیر قرار میدهد. نمونهها شامل:
- بیماری پارکینسون
- فلج مغزی
- ناهنجاریهای مادرزادی تکامل مغز
- آسیب تروماتیک مغز
- سکته مغزی
- بیماری نورون حرکتی (MND)
- مولتیپل اسکلروزیس (MS)
- بیماری هانتینگتون
پزشکان چگونه هیپرسیلویشن و علت آن را تشخیص میدهند؟
پزشک شما ممکن است پس از بحث در مورد علائم شما، بتواند هیپرسیلویشن را تشخیص دهد. ممکن است برای تعیین علت زمینهای، آزمایش لازم باشد.
پس از بررسی سابقه پزشکی شما، پزشک ممکن است داخل دهان شما را معاینه کند تا به دنبال علائم دیگری باشد که میتواند با شرایط مختلف رخ دهد. این موارد میتوانند شامل باشند:
- تورم
- خونریزی
- التهاب
اگر پزشک قبلاً یک بیماری مزمن را به عنوان علت سیالوره تشخیص داده باشد، ممکن است از یک سیستم مقیاس برای ارزیابی شدت سیالوره استفاده کند. این میتواند به پزشک شما کمک کند تا تعیین کند کدام گزینههای درمانی ممکن است برای شما مناسب باشد.
چه درمانهای پزشکی میتوانند به هیپرسیلویشن کمک کنند؟
درمانهای پزشکی برای هیپرسیلویشن ممکن است به علت زمینهای بستگی داشته باشد. درمان مستقیم علت هیپرسیلویشن ممکن است به کاهش آن کمک کند.
سایر درمانها میتوانند مستقیماً بر هیپرسیلویشن تمرکز کنند.
داروها
برخی داروها میتوانند به کاهش تولید بزاق کمک کنند:
گلیکوپیرولات (Cuvposa)، یک عامل آنتی کولینرژیک، یک گزینه احتمالی است. این دارو تکانههای عصبی به غدد بزاقی را مسدود میکند تا بزاق کمتری تولید کنند.
اسکوپولامین (هیوسین) گزینه دیگری است. این یک پچ پوستی است که پشت گوش میگذارید. این دارو با مسدود کردن ایمپالس های عصبی به غدد بزاقی عمل میکند. اگر پزشک این داروها را توصیه کند، میتواند اطلاعات بیشتری در مورد آنچه درمان شامل میشود و عوارض جانبی احتمالی ارائه دهد.
تزریقات
پزشک شما ممکن است در صورت دائمی بودن هیپرسیلویشن، تزریق سم بوتولینوم (بوتاکس) را توصیه کند. پزشک شما دارو را در یک یا چند غدد بزاقی اصلی تزریق میکند. این سم اعصاب و ماهیچهها در ناحیه را فلج میکند و از تولید بزاق توسط غدد جلوگیری میکند. این اثر پس از ۳ تا ۶ ماه از بین میرود، بنابراین احتمالاً باید برای تزریق مجدد مراجعه کنید.
جراحی
در موارد شدید پزشکان ممکن است جراحی روی غدد بزاقی اصلی را توصیه کنند. پزشک شما ممکن است برداشتن کامل غدد یا جابجایی آنها را توصیه کند تا بزاق در پشت دهان آزاد شود، جایی که میتوانید به راحتی آن را قورت دهید.
پرتو درمانی
اگر جراحی گزینه نباشد، پزشک ممکن است پرتودرمانی روی غدد بزاقی اصلی را توصیه کند. پرتودرمانی باعث خشکی دهان میشود و هیپرسیلویشن را تسکین میدهد.

آیا درمانهای خانگی میتوانند به هیپرسیلویشن کمک کنند؟
بسته به علت و شدت، برخی از درمانهای خانگی ممکن است به مدیریت هیپرسیلویشن کمک کنند. این موارد شامل:
- نوشیدن مکرر جرعههای کوچک آب یا سایر مایعات در طول روز
- حفظ بهداشت خوب دهان، مانند مسواک زدن منظم دندانها و زبان
- خشک کردن دهان با فشار دادن (نه مالش)
- مشاهده وضعیت بدن خود برای دیدن اینکه آیا موقعیتهای خاصی باعث افزایش آب ریزش دهان میشوند یا نه
سوالات متداول
آیا زیاد شدن بزاق دهان میتواند نشانه یک بیماری جدی باشد؟
بله، در کودکان بزرگتر و بزرگسالان، آب ریزش دهان میتواند نشانهای از یک بیماری زمینهای مانند مشکلات عصبی (مانند پارکینسون یا سکته مغزی)، عفونت یا رفلاکس معده باشد.
برای تشخیص علت زیاد شدن بزاق دهان چه اقداماتی انجام میشود؟
پزشک پس از بررسی علائم و سابقه پزشکی، داخل دهان را از نظر مشکلاتی مانند تورم، التهاب یا خونریزی معاینه میکند و ممکن است برای یافتن علت اصلی، آزمایشاتی درخواست کند.
آیا دارویی برای کاهش تولید بزاق وجود دارد؟
بله، داروهایی مانند «گلیکوپیرولات» و «اسکوپولامین» با مسدود کردن سیگنالهای عصبی به غدد بزاقی، تولید بزاق را کاهش میدهند.
آیا درمان دائمی برای این مشکل وجود دارد؟
بستگی به علت دارد. اگر علت موقتی مانند عفونت یا رفلاکس باشد، با درمان آن، مشکل بزاق نیز برطرف میشود. برای موارد مزمن، درمانهایی مانند تزریق بوتاکس، جراحی یا پرتودرمانی میتوانند به مدیریت دائمیتر علائم کمک کنند.
چه کارهای سادهای در خانه میتوانم انجام دهم؟
نوشیدن مکرر جرعههای کوچک آب، رعایت دقیق بهداشت دهان و دندان (مسواک و زبان)، خشک کردن دهان.
تجربه بیماران
لیلا، ۴۵ ساله: حدود شش ماه بود که صبحها با بالش خیس از بزاق بیدار میشدم. خیلی خجالتآور بود. بعد از مراجعه به پزشم، متوجه شدم رفلاکس معده دارم. با مصرف داروی رفلاکس، مشکل بزاقم هم خیلی بهتر شده.
رضا، ۶۲ ساله: بعد از سکته مغزی، کنترل بزاق دهانم را از دست دادم و همیشه چانهام خیس بود. این موضوع اعتماد به نفس من را خیلی کاهش داده بود. پزشکم تزریق بوتاکس را پیشنهاد کرد. حالا بعد از چندین بار تزریق، میتوانم گفت که زندگی عادیتری دارم.
سارا، ۲۸ ساله: به دلیل یک عفونت دندانی شدید، بزاق دهانم به طور وحشتناکی زیاد شده بود. تا زمانی که آنتیبیوتیک مصرف کردم و عفونت برطرف شد، این مشکل هم کاملاً از بین رفت. فهمیدم که گاهی دلیل میتواند خیلی ساده باشد.
امیرحسین، ۵۵ ساله: به عنوان یکی از عوارض داروی جدید فشارخونم، دهانم پر از بزاق شده بود. با پزشکم صحبت کردم و او دارویم را عوض کرد. در عرض دو هفته، تولید بزاقم کاملاً به حالت عادی برگشت.
جمعبندی
هیپرسیلویشن به افزایش تولید بزاق اشاره دارد و سیالوره به معنای آب ریزش از دهان است. علل احتمالی متعددی وجود دارد، مانند مشکلات دندانی، عفونتها، بیماری رفلاکس معده به مری و برخی داروها.
شرایطی که مغز را تحت تاثیر قرار میدهد نیز میتواند باعث هیپرسیلویشن شود. نمونهها شامل بیماری پارکینسون، مولتیپل اسکلروزیس (MS)، آسیب تروماتیک مغز، بیماری نورون حرکتی (MND)، فلج مغزی و سکته مغزی است.
درمان میتواند بر درمان علت زمینهای متمرکز شود. پزشکان ممکن است داروهایی مانند اسکوپولامین (هیوسین) و گلیکوپیرولات (Cuvposa) را برای مسدود کردن ایمپالسهای عصبی به غدد بزاقی تجویز کنند.
تزریق بوتاکس، جراحی و پرتودرمانی ممکن است در صورت عدم تاثیر سایر داروها کمککننده باشند. درمانهای خانگی مانند تنظیم وضعیت بدن، خشک کردن دهان و حفظ بهداشت خوب دهان نیز میتوانند کمک کنند.
اگر در مورد هیپرسیلویشن یا سیالوره نگران هستید، با یک پزشک صحبت کنید. پزشک میتواند به تعیین علت زمینهای کمک کند و در مورد یک برنامه درمانی مناسب توصیه کند.
منبع
https://www.healthline.com/health/dental-and-oral-health/hypersalivation